De Binnenwerk-collega’s van het bos- en natuurbeheerteam in Westzaan zijn goed ingespeeld op elkaar. Ze werken fijn samen, zowel onderling als met het lokale team van Staatsbosbeheer. Collega’s Aran, Henk en Roderick werken al zes jaar samen in dit Binnenwerk-team. Zij weten inmiddels goed wat werkt; een beetje rekening houden met elkaar en wat humor op z’n tijd.

Boudewijn Revis, algemeen directeur Staatsbosbeheer

“Binnenwerk heeft bij Staatsbosbeheer bijna vijfhonderd structurele en duurzame banen gecreëerd voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. De samenwerking met Binnenwerk is een pareltje waar ik trots op ben. Door te kijken naar wat mensen wél kunnen, krijgen meer mensen een plek in het groen en versterken we samen de natuur.”

De werkzaamheden bij Staatsbosbeheer zijn regio- en seizoensafhankelijk. Westzaan is een veengebied. “Dat betekent veel boompjes trekken, want we willen geen bos hier”, vertelt Aran. “Soms dagen achter elkaar, dan wordt het wel vervelend. Als Staatsbosbeheer dan hulp nodig heeft tijdens het maaiseizoen, willen we allemaal wel helpen.”

Henk: “We vinden afwisseling fijn, maar het hoort erbij. Soms zie je dat iemand het niet goed trekt, die laat je dan even wat anders doen.”

Het team bestaat momenteel uit zeven medewerkers en leidinggevende Arthur. Niet iedereen past daarbij. Roderick: “Je werkt in weer en wind, ook in de regen. En in de winter heb je koude handen. Daar moet je wel tegen kunnen.” Ook moet je kunnen werken in een team. Aran: “Een zuurpruim kan beter ergens anders heen, want die trekt de rest mee.”

Gijsie

De groep splitst in het veld vaak op. De verdeling wie wat doet, gaat steeds beter. “Soms stonden we wel een half uur te overleggen”, herinnert Aran zich. “Nu accepteren we meer van elkaar.”

Het team kent elkaar goed. Henk: “Met acht uur werken per dag krijg je soms wel irritaties. Je weet waar iemands grens ligt, of wanneer iemand iets verkeerd begrijpt.”

Samen hebben ze ook veel lol. Henk zorgt regelmatig voor een lach als hij een nat pak haalt. “Ik stap nog wel eens naast de boot.”

‘Is Gijsie mee?’ is ook een terugkerende grap. Aran: “Gijs dronk altijd heel veel water. De jerrycan met drinkwater voor onderweg noemden we daarom Gijsie. Gijs is inmiddels doorgestroomd naar een andere natuurorganisatie, maar Gijsie is er nog wel.”

Binnenwerk heeft 57 bos- en natuurbeheerteams bij Staatsbosbeheer, verdeeld over 47 locaties in Nederland.

Roerdomp

Op het werk ontstonden vriendschappen die daarbuiten verder gaan. Samen naar een hardcorefeest, of thuis een biertje doen. Ook de interesse voor de natuur gaat na werktijd verder. Aran is wel eens meegegaan met een gids. “Toen zag ik een roerdomp. Geweldig! Die vogel zie je bijna nooit.”

En ze leren van elkaar. De vitaliteitsworkshops vanuit Binnenwerk openen het gesprek over thema’s zoals voeding en verslaving. Of koffie een verslaving is bijvoorbeeld. En wat is dan het verschil met een energiedrankje? Hoeveel fruit is normaal? En hoeveel moeite wil je doen om te besparen? De één fietst alle aanbiedingen af, de ander houdt een stukje maand over aan het einde van zijn geld.

Opleidingen

Het team heeft afgelopen jaren veel geleerd. Roderick: “In het begin ging Staatsbosbeheer maaien en wij harken. Dat was voor de veiligheid. Inmiddels hebben wij onze certificaten en krijgen we meer verantwoordelijkheid.” En ze hebben meer kennis van planten en natuurbescherming dankzij de BBL-opleidingen 1 en 2. Aran lacht: “Dat maakt ons ook irritanter, want we stellen vragen of iets wel zo mag.”

Roderick: “Ze zijn soms verrast. We weten steeds meer en werken sneller.” Aran vult aan: “Dan hebben we een klus eerder klaar dan ze dachten. Maar er is altijd genoeg te doen, ze zijn blij met ons.”

Binnen het team zijn er twee met een vaarbewijs. Handig als dat aantal groeit. “De theorie is moeilijk”, vindt Henk. “Ik vind het lastig om te concentreren. Onze werkbegeleider Arthur gaat ons helpen en de theorie klassikaal behandelen.”

Kerstetentje

Net als de onderlinge samenwerking, moest die met de Staatsbosbeheer-collega’s groeien. De teams hebben aparte ruimtes, maar zitten steeds vaker bij elkaar. Zo leren ze meer over de klussen die ze krijgen. Ze gaan bijvoorbeeld met een kaart op pad, maar in het begin wisten ze ter plekke niet zo goed wat de bedoeling was. “Is die lijn een greppel of een randje? Dan gingen we maar bellen”, vertelt Roderick. “Nu krijgen we meer uitleg en kennen we het land zelf ook veel beter.”

De teams zoeken elkaar dus regelmatig op. Binnenwerk is elk jaar uitgenodigd bij de barbecue na afloop van een jaarlijks evenement. Andersom schuiven de collega’s van Staatsbosbeheer soms op vrijdagmiddag aan bij de airfryer-borrel of bij een kerstetentje. Ze hebben elk eigen uitjes en combineerden dat een keer door het budget bij elkaar te leggen.

Wennen

“We horen wel eens van andere teams over een muur tussen Binnenwerk en Staatsbosbeheer”, zegt Aran. “Maar dat is hier niet. Wel werden we in het begin een beetje scheef aangekeken. Ze dachten, weer zo’n raar team. Maar ze hadden wat slechte ervaringen met dagbesteding.”

Henk snapt dat wel: “Wij moesten in het begin ook wennen aan elkaar. De een heeft autisme, de ander dyslexie. Maar je went snel genoeg en leert ermee omgaan.”

Arthur Veerman, werkbegeleider Binnenwerk Westzaan

“Ze hebben allemaal de BBL-opleiding gehaald. Tegelijk, daarom gaan we nu ook samen leren voor het vaarbewijs. Het team weet steeds meer. Soms komen ze er onderling niet uit. Ik luister dan naar hun ideeën en geef er een klap op. Ik ben nog wel nodig af en toe, al is het maar voor een luisterend oor.”