Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft onlangs uitspraak gedaan in een ontslagzaak waarin de personeelsfruitmand een opvallende hoofdrol speelde.

Wat speelde er?

Net als bij veel (Rijks)organisaties staat er dagelijks een fruitmand klaar voor de medewerkers van autoverhuurbedrijf Autoradam in Almere. Toen een medewerker wat extra fruit meenam en een tros bananen aan een collega gaf, ontsloeg het bedrijf hem op staande voet wegens diefstal.

Volgens het autoverhuurbedrijf bleek uit camerabeelden dat de werknemer enkele stukken fruit pakte en een tros bananen aan een collega gaf. Daarmee nam hij volgens het bedrijf ongeveer een kwart van de inhoud van de fruitkist mee.

Autoradam beschouwde dit als diefstal. Het fruit was bedoeld voor alle werknemers en het bedrijf hanteerde een zero-tolerancebeleid: diefstal of fraude leidde direct tot ontslag, ongeacht de waarde van de goederen.

Hof denkt daar anders over

In tegenstelling tot de kantonrechter was het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden het niet eens met het ontslag. Het hof vond het gedrag van de werknemer weliswaar ongepast en oncollegiaal, maar niet ernstig genoeg voor ontslag op staande voet.

Het hof bevestigde dat het fruit voor alle werknemers was bedoeld. Autoradam had echter nergens duidelijk vastgelegd hoeveel fruit medewerkers mochten pakken, of zij het mee naar huis mochten nemen en welke gevolgen een overtreding zou hebben. Daardoor kon het bedrijf het zero-tolerancebeleid in dit geval niet toepassen.

Volgens het hof was een waarschuwing voldoende geweest.

Ramadan

Het hof woog ook de persoonlijke omstandigheden van de werknemer mee. Hij vastte tijdens de ramadan en kon het fruit daardoor niet direct opeten. Daarnaast was zijn vriendin in verwachting.

De gevolgen van het ontslag waren groot. Van de ene op de andere dag zat hij zonder inkomen. Een WW-uitkering kreeg hij niet. Pas in september vond hij weer werk. Ook liep hij een vast contract mis dat Autoradam hem kort daarvoor had toegezegd.

De uitspraak

Het hof veroordeelde Autoradam tot betaling van ruim € 10.000,- bruto aan de werknemer. Dat bedrag bestond uit achterstallig loon, een vergoeding voor het verlies van zijn baan en een aanvullende schadevergoeding.